Antygona - Wprowadzenie

Antygona jest jedną z 7 zachowanych w całości tragedii Sofoklesa. Powstała w roku 443 p.n.e. i wystawiona w Atenach. Napisana została na podstawie mitu tebańskiego (mit o rodzie Labdakidów), omawiającego tragiczne dzieje rodu Labdakidów. Ten sam wątek zagościł w 2 innych utworach Sofoklesa: Król Edyp i Edyp w Kolonie.

Tytuł pochodzi od imienia Antygony, jednej z córek Edypa i Jokasty.

Akcja opiera jest na sporze między Antygoną a jej wujem Kreonem (władca Teb). Władca ten zakazał pogrzebania zwłok jednego z braci dziewczyny, co miało być karą za rzekoma zdradę.

Utwór podejmuje temat władzy i siły jej oddziaływania, dotyka relacji władza, a rodzina, władza a prawo boskie.

Umieszczana jest chronologicznie jako ostatnia z cyklu trzech tragedii tebańskich.

Antygona zbudowana jest zgodnie z zasadami tragedii antycznej. Występują tu za razem: zasada trzech jedności, bohater tragiczny, konflikt tragiczny. Postępowanie Antygony, mimo słuszności skazane jest od pierwszych chwil na niepowodzenie. Antygona umiera w słusznej sprawie a Kreon za swoje złe postępowanie zostaje ukarany strata najbliższych co też było typowe dla tragedii attyckiej: miało umoralniać odbiorcę.

Porównanie dwóch dramatów: Antygony i Odprawy posłów greckich - Antygona a Odprawa posłów greckich - tematyka, problematyka i budowa dramatów

Ponadczasowość Antygony Sofoklesa: Udowodnij, że Antygona Sofoklesa to utwór ponadczasowy

Czy Antygona postąpiła włąściwie?: Rozprawka na temat: Czy Antygona postąpiła właściwie?

Szukaj innych prac na sciagawa.com.pl (wyszukiwanie wewnątrz strony):